ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

317

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

جمع كند « 1 » با انكبين « 2 » و هر روزى بنج درم سنك بخورد يا جند كوزى و اين دارو « 3 » اخلاط غليظ را « 4 » و ريم از كلو بيرون آرذ و اين حب صفته « 5 » بكيرذ بلبل سياه و قردمانا و مر و بادام تلخ از هر يكى دو درم سنك انكزد « 6 » يك درم سنك اين‌همه را جمع كند كوفته و حب كند و به دهان بدارذ تا بلغم بيرون آرذ « 7 » يا بكيرذ بلبل سياه و مر و صغبين و تخم انجره و تخم ترب بكوبذ و حب كند و به دهان بدارذ [ تا ] « 8 » بلغم بيرون آرذ « 7 » اكر بشب نزله افتذ و سينه باك كرده بوى از بلغم اين حب به كار دارذ بوقت خواب « 8 » « » صفت وى ( f . 249 ) بكيرذ مر و ميعه تر و كندرو از هر يكى يك درم سنك ابيون دانكنيم و حب كنى از دانك سنكى و به دهان بدارى بوقت خواب و بدانك اين « 8 » « » علاج با علاج ربو يكى بوذ و « 9 » بباب ربو ياد كنم تمام‌تر . اكنون ياذ كنم آن سرفه كى از خشكى مزاج شوشه افتد و نشان وى آن بوذ كى سرفه خشك بوذ و با وى هيج نفث نبوذ و بكرمابه كمتر شوذ و « 10 » آب خورذ كمتر شوذ « 11 » و بسير خوردكى نبوذ و بكرسنكى بتر بوذ و بوقت جشنكى دم كوتاه شوذ و دايم دم كوتاه بوذشان و هيج رنج نتوانند « 12 » كشيذن و تن لاغر كردذ و نبض ضعيف بوذ و متواتر و علاج وى اكر تب بوذ كشكاب و روغن بادام و شكر بامداذ و شبانكاه هر بارى ده ستير كشكاب و بيست درم سنك شكر و بنج درم سنك روغن باذام و باز به آب زن اندر نشيند از بس كشكاب خوردن بسه ساعت و غذا كشك دارذ « 13 » و كدو و شكر بروغن بادام و « 14 » يا سباناخ و كشك و روغن بادام و شكّر و

--> ( 1 ) - ب ه : كوفته ( 2 ) - ف : بانكبين ( 3 ) - ف : افزوده . و ( 4 ) - ف : « را » ندارد ( 5 ) - ف : « صفته » ندارد ( 6 ) - ب ه : كهن ( 7 - 7 ) - ف : ندارد ( 8 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 8 - 8 ) - ف : و بدانك ( 9 ) - ف : افزوده . من ( 10 ) - ف : و كر ( 11 ) - ف : كردذ ( 12 ) - ف : نتوانذ ( 13 ) - ف : دارند ( 14 ) - ف : « و » ندارد